Πέρασε και αυτή η μέρα.Είσαι γερασμένος κατά μια μέρα.Πέρασε μία ώρα.Γέρασες κατά μία ώρα.Γέρασες κατά ένα λεπτό.Γερνάς κάθε ένα δευτερόλεπτο.
Αλλά ταυτόχρονα και πεπερασμένες οι σελίδες-ο μαυροντυμένος θεριστής καιροφυλακτεί και περιμένει να εισπράξει για την υπομονή που έκανε να παρακολουθεί την φθίνουσα πορεία σου.
Κάθε στιγμή που περνάει,κάθε άλμα του ανήσυχου δείκτη του(ρολογιού)με τον ενοχλητικό ήχο,αναιρεί τον εαυτό σου.
Με κάθε βήμα του ρολογιού,παύεις να είσαι εσύ που ήσουν πριν λίγο.
Δεν είσαι ποτέ ο εαυτός σου.Είσαι απλά ένα συνονθύλευμα εαυτών.Ένα βιβλίο με άπειρες σελίδες,όπου κάθε σελίδα είναι ένας "Εσύ".Ένας διαφορετικός "Εσύ".Με άλλες ιδέες,άλλες πεποιθήσεις,άλλη διάθεση κάθε στιγμή.Το πανίσχυρο εργαλείο μέσα στο κεφάλι σου δεν κάνει διαλείμματα.Ακόμα και κατά τη διάρκεια του ύπνου τα γρανάζια του γυρνάνε,αθόρυβα(εκτός και αν ροχαλίζεις).Αλλάζεις ακόμα και όταν κοιμάσαι.
Αλλά ταυτόχρονα και πεπερασμένες οι σελίδες-ο μαυροντυμένος θεριστής καιροφυλακτεί και περιμένει να εισπράξει για την υπομονή που έκανε να παρακολουθεί την φθίνουσα πορεία σου.
Η ζωή σου μπορεί να παρομοιαστεί με μια τραμπάλα.Βρίσκεσαι αρχικά στην κορυφή,μα σταδιακά χάνεις ύψος.Όσο τρέχει ο χρόνος,τόσο φορτώνεσαι με το βάρος της κάθε στιγμής και κατεβαίνεις.
Και είναι βαρύ ένα δευτερόλεπτο.
Κάνεις τραμπάλα με το πολυσέλιδο βιβλίο σου.Το βιβλίο που αποτελεί τη ζωή σου.Κάθε στιγμή που περνάει,γυρίζει μια σελίδα στο βιβλίο.Ένας εαυτός προστίθεται στην άλλη μεριά και κατεβάζει κάθε τόσο τη θέση σου.Απαρχή αυτής της φθίνουσας πορείας σου αποτελεί η στιγμή της σύλληψης σου.
Ένας μήνας,δύο μήνες....9 μήνες(για τους <"φυσιολογικούς">),φτου ξ ελευθερία.
Η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε.
Ένας χρόνος,πέντε χρόνια,δέκα....εκατό(για τους Μαθουσάλες).Αναλόγως τις σελίδες.
Έχεις προσπελάσει κάθε πιθανή κατάληξη σου.Ανάμεσα σ'όλες αυτές τις σελίδες έχεις σκηνοθετήσει ποικίλους τρόπους για να βάλεις φρένο στο ταξίδι σου.Πολλαπλοί οι εαυτοί σου που ανήκουν σ'αυτό το κεφάλαιο.Αναλόγως την ψυχολογική κατάσταση(τάσεις αυτοχειρίας),τις συνθήκες,τον τρόπο ζωής κ.α.
Ποιος ξέρει ποια θα'ναι η τερματική σου σελίδα.Ο τελευταίος σου εαυτός.
Δεν έχει σημασία.Ότι υπερβαίνει τις ικανότητες σου μην σε απασχολεί.
Άσε το ποτάμι να κυλήσει μέχρι να εκβάλλει στον ωκεανό των ψυχών.
Απλά φρόντισε να βιώσεις τον κάθε εφήμερο εαυτό σου,να νιώσεις το συναίσθημα της κάθε σελίδας.Να συνθέσεις μια συναρπαστική-για σένα-ιστορία σ'αυτό το χαοτικό βιβλίο.
Σ'αυτό το βιβλίο χωρίς τέλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου