"Η ημιαμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια" ακούστηκε από μια φωνή μέσα στο πλήθος που είχε σχηματίσει κύκλο γύρω από τον "σοφό διδάσκαλο" και αφουγκραζόταν κάθε φθόγγο-με γεμάτα δάκρυα (συγκίνησης ή απλά λόγω αποχαύνωσης) τα anime μάτια τους....Και καθώς αμπελοφιλοσοφούσε τόλμησε κάποιος(ας τον πούμε Βλάση) να διακόψει τον "εκπαιδευτικό" μονόλογο εφ'όλης της ύλης κράζοντας "ΣΚΑΣΕ ΡΕ".
Αυτό ήταν.Το πλήθος(ας τους πούμε........) χίμιξε κατά πάνω του ξεστομίζοντας ύβρεις και ξαφνικά καθώς οι αλυσίδες είχαν τεντωθεί προς τον Βλάση ένα λουρί
λύθηκε και το ζωντανό του κατάφερε ένα γερό χαστούκι (θύμισε τη σφαλιάρα του Ηλία του 16ου και αμέσως απογειώθηκαν 4 εξαγριωμένα πουλιά-angry birds-σε κυκλική κίνηση,ανάθεμα αν ήταν ομαλή,πάνω από το κεφάλι του "αντιφρονούντα").
Σαν κόπασε το καρουζέλ ο Βλάσης κράτησε τη ψυχραιμία του-μιας και δεν τον έπαιρνε να εναντιωθεί,είχε αποκτήσει ροδαλή απόχρωση στο μάγουλο-αποπειράθηκε να εξηγήσει στον όχλο τον λόγο της αντίδρασης του....
Καθισμένος,δίχως δεύτερη σκέψη προσπάθησε να καλμάρει τον όχλο,επιστράτευσε όσες γνώσεις είχε αποκομίσει από τα βιβλία που είχε διαβάσει (φυσικά και ΔΕΝ εννοώ τα σχολικά) και τα σέρβιρε όλα σε πορσελάνινο δίσκο για να δώσει τη δυνατότητα σε όλους να δοκιμάσουν μια εναλλακτική και πιο προσιτή στα ανθρώπινα ιδανικά θεωρία- μια "ανθρώπινη κοσμοθεωρία"....
Και αφού άπλωσε τρεις φορές τη γλώσσα του που υπέφερε από απανωτές κράμπες,η ημέρα είχε περάσει-ο μπαγάσας δεν έχανε ευκαιρία να ξεδιπλώσει το εύρος των γνώσεων και μια τέτοια ευκαιρία μυρίστηκε τότε-φοβερή μαζόχα εν προκειμένω-και κόντευε να τελειώσει τον δικό του μονόλογο....
Ένας διαφορετικός μονόλογος από τον μουσαντένιο διδάσκαλο του οποίου ο μονόλογος ταυτιζόταν με καθαρό προσηλυτισμό....
Τι επιδίωκε με όλα αυτά:Να μπορέσει να βρει μέσα στον όχλο μια παράλληλη με τη δικιά του φωνή,έναν αντίλαλο,να διαψεύσει τις υποψίες του ότι ήταν ο μοναδικός που αγωνιούσε για την πορεία του ανθρώπου,για την κατάντια του-και έψαχνε μανιωδώς υποστηρικτές για την απεμπλοκή του από τις εξουσιαστικές αλυσίδες....
Και χαμογέλασε αμυδρά επειδή θεώρησε ότι βρήκε έναν συνοδοιπόρο,ήταν σχεδόν σίγουρος....άλλωστε τόσο καιρό ήταν σε διαρκή αναζήτηση!
"Εγέρθητι" ακούστηκε με τραχιά φωνή....και ΌΛΑ ήταν πλέον μάταια-είχε ξεδίπλωσε την ψυχή του σε ένα μάτσο "από τα ίδια"...."Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω" είχε διαβάσει κάποτε,αλλά φαίνεται ο όχλος τα είχε αφήσει στο μελισσοκομείο.
Πήρε για μια ακόμη φορά την ανηφοριά ευελπιστώντας να συναντήσει,κάποτε,πιο πρόθυμα μυαλά!
Και το ταξίδι συνεχίζεται....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου